Leczenie nietrzymania moczu u mężczyzn
technologia HIFEM w Opolu
Nietrzymanie moczu u mężczyzn to częsty problem – szczególnie po leczeniu prostaty, ale nie tylko. Dla wielu osób największą barierą jest wstyd i przekonanie, że „tak już musi być”. Tymczasem w wielu przypadkach można wdrożyć leczenie zachowawcze (rehabilitację, trening mięśni dna miednicy, zmianę nawyków), a u wybranych pacjentów rozważyć nowoczesne metody wspierające kontrolę mikcji.
Jedną z nich jest HIFEM (High-Intensity Focused Electromagnetic) – technologia wykorzystująca skoncentrowane pole elektromagnetyczne o wysokiej intensywności, stosowana m.in. do nieinwazyjnej stymulacji mięśni dna miednicy na specjalnym fotelu (BTL EMSELLA). W dokumentacji FDA dla urządzeń tej klasy opisano wskazanie: nieinwazyjna stymulacja elektromagnetyczna mięśni dna miednicy w leczeniu nietrzymania moczu u mężczyzn i kobiet.
Terapia na urządzeniu medycznym BTL EMSELLA jest ukierunkowana na wzmocnienie i „przetrenowanie” mięśni dna miednicy oraz poprawę ich współpracy z mechanizmem trzymania moczu. Dlatego największy sens ma wtedy, gdy nietrzymanie moczu wynika w całości lub części z osłabienia kontroli mięśniowo-zwieraczowej. Warto pamiętać, że efekt zależy od przyczyny, nasilenia objawów i prawidłowej kwalifikacji.
Przyczyny nietrzymania moczu u mężczyzn i dlaczego występuje?
- Leczenie prostaty (prostatektomia i inne zabiegi) to jedna z najczęstszych sytuacji klinicznych. Wyciek bywa wysiłkowy i wynika m.in. z osłabienia zwieracza, zmian pooperacyjnych i „rozregulowania” pracy mięśni dna miednicy. W wytycznych i przeglądach zaleceń podkreśla się rolę treningu mięśni dna miednicy (PFMT) jako postępowania zachowawczego
- BPH/LUTS i objawy „pęcherzowe” - u wielu mężczyzn nietrzymanie moczu lub „niezdążanie do toalety” nie wynika wyłącznie z osłabienia mięśni dna miednicy, ale z problemów związanych z prostatą i dolnymi drogami moczowymi. BPH (łagodny rozrost prostaty) może powodować tzw. LUTS (objawy ze strony dolnych dróg moczowych). W praktyce wygląda to tak, że powiększona prostata utrudnia odpływ moczu, a pęcherz – próbując „pokonać opór” – z czasem staje się bardziej wrażliwy i reaguje częstszymi skurczami.
- Wiek, otyłość, przewlekły kaszel, zaparcia - Z wiekiem naturalnie zmienia się praca pęcherza, napięcie tkanek oraz „rezerwa” mięśniowa całego tułowia – w tym mięśni dna miednicy. Jeśli do tego dochodzi otyłość (zwłaszcza brzuszna), organizm działa jak pod stałym obciążeniem: w jamie brzusznej częściej panuje wyższe ciśnienie, a dno miednicy musi je nieustannie „trzymać”. Podobny efekt daje przewlekły kaszel (np. u palaczy, w POChP, astmie, alergii) – każde kaszlnięcie to nagły wzrost ciśnienia śródbrzusznego, który może prowokować wyciek, szczególnie gdy mechanizm zamknięcia cewki jest osłabiony.
- Choroby neurologiczne Kontrola mikcji nie jest wyłącznie „mechaniczna” – to skomplikowana współpraca mózgu, rdzenia kręgowego, nerwów obwodowych, pęcherza i zwieraczy. Dlatego w chorobach neurologicznych, takich jak udar, stwardnienie rozsiane (SM), choroba Parkinsona,
- Cukrzyca i neuropatia Długotrwała cukrzyca może prowadzić do neuropatii, która obejmuje także nerwy sterujące pęcherzem. W efekcie pęcherz może gorzej „czuć” wypełnienie i słabiej się opróżniać, co sprzyja zaleganiu moczu i podciekaniu (czasem z przepełnienia). Przy gorszej kontroli glikemii częściej pojawia się też częstomocz i nocne mikcje, co nasila parcia i ryzyko epizodów nietrzymania.
- Leki Niektóre leki mogą nasilać objawy nietrzymania moczu albo utrudniać ich kontrolę. Dotyczy to szczególnie leków moczopędnych (zwiększają ilość produkowanego moczu i nasilają częstomocz oraz parcia), leków uspokajających i nasennych (mogą osłabiać czujność i kontrolę, zwłaszcza w nocy) oraz części preparatów wpływających na układ nerwowy lub napięcie mięśni i zwieraczy. Jeśli zauważysz, że problemy zaczęły się po włączeniu nowego leku lub zmianie dawki, nie odstawiaj go samodzielnie — omów to z lekarzem, bo często można zmodyfikować terapię lub porę przyjmowania.
- Infekcje i stany zapalne Zakażenie dróg moczowych oraz stany zapalne pęcherza lub prostaty mogą przejściowo nasilać nietrzymanie moczu, bo podrażniony pęcherz częściej wywołuje parcia naglące i częstomocz. Typowe objawy to pieczenie przy oddawaniu moczu, nagłe parcia, a czasem ból podbrzusza, gorączka i osłabienie. Jeśli przyczyną jest infekcja, po właściwym leczeniu dolegliwości zwykle wyraźnie się zmniejszają, ale przy gorączce, bólu okolicy lędźwi, krwi w moczu lub zatrzymaniu moczu trzeba szybko skontaktować się z lekarzem.
W jakich przypadkach technologia HIFEM pomoże ?
- Największą szansę korzyści obserwuje się zwykle u mężczyzn z nietrzymaniem moczu wysiłkowym lub mieszanym, zwłaszcza gdy problem pojawił się po leczeniu prostaty (w tym po prostatektomii). W takich sytuacjach dominują wycieki przy kaszlu, kichaniu, śmiechu, wstawaniu, schylaniu czy podczas aktywności fizycznej. HIFEM może wtedy wspierać rehabilitację, poprawiając siłę i wytrzymałość mięśni dna miednicy, aby lepiej stabilizowały okolice cewki moczowej i szybciej reagowały na wzrost ciśnienia śródbrzusznego. Zwykle łączy się to z diagnostyką urologiczną i zaleceniami rehabilitacyjnymi, a nie traktuje jako jedynej metody leczenia.
- HIFEM może również wspierać terapię, gdy dno miednicy jest przewlekle przeciążane, a objawy mają charakter wysiłkowy – np. przy otyłości brzusznej, przewlekłym kaszlu, zaparciach i częstym parciu na stolec. W takich przypadkach mięśnie dna miednicy przez długi czas pracują pod większym obciążeniem, co może nasilać epizody wycieku. Najlepszy sens ma podejście łączone: HIFEM + działania przyczynowe, takie jak redukcja masy ciała, leczenie kaszlu i poprawa regularności wypróżnień.
SKUTECZNOŚĆ
Mięśnie dna miednicy u mężczyzn – dlaczego są ważne?
Mięśnie dna miednicy współpracują m.in. ze zwieraczami i strukturami podtrzymującymi narządy. Gdy są osłabione (np. po operacji, przy otyłości, przy przewlekłym kaszlu), łatwiej o wyciek przy nagłym wzroście ciśnienia. Źródła kliniczne opisujące przyczyny NTM wskazują wprost na rolę osłabienia tych mięśni w NTM wysiłkowym.
W dokumentacji FDA dla urządzenia tej klasy (BTL-398) wskazanie opisano ogólnie jako leczenie męskiego i żeńskiego nietrzymania moczu poprzez rehabilitację osłabionych mięśni dna miednicy i przywracanie kontroli nerwowo-mięśniowej – bez zawężenia wyłącznie do pacjentów po prostatektomii.
Efekty zabiegów EMSELLA
Pierwsze efekty odczuwalne są po 2-3 zabiegach.
Dzięki wykorzystaniu najnowszej technologii otrzymujemy:
- wzmocnienie mięśni Kegla
- redukcję problemu nietrzymania moczu
- intensyfikację doznań seksualnych
- zwiększenie libido
- stabilizację kości guzicznej i krzyżowej
- stabilizację tułowia
- zwiększoną satysfakcję seksualną
- zmniejszenie się dolegliwości związanych z chorobą hemoroidalną
Bądź znowu Sobą!
Statystyka pokazuje, że mężczyźni dużo szybciej zgłaszają się po pomoc i wcześniej rozpoczynają terapie. Czas to zmienić!